‘Ik wens u een heel goede bruiloft en ook voor het
bruidspaar van harte gefeliciteerd
namens Brussels Airlines.’ Het is zaterdag 7 september 2013 22.40 als ik
na die wens de vliegtuigtrap in Entebbe afdaal. Het is donker en zoals
gebruikelijk wordt de route naar de aankomsthal geflankeerd door luchthavenpersoneel
in veiligheidshesjes. Ik rol mijn kleine koffer met daaraan de bruidsjurk van
Rinty in een grote witte zak naar de aankomsthal. Het is warm ondanks het late
uur en de geur is onmiskenbaar: Afrika!
Ruim 11 uur eerder ben ik vanaf Brussel vertrokken. Het was
druk bij het inchecken en Eric en ik hebben alleen staand nog vlug een kop
koffie gedronken voordat ik aan mijn wandeling naar de gate begin.
Al met al
ben ik dan nog ruim 20 minuten onderweg, maar ik vind het heerlijk om nog even
een stuk, flink doorstappend, te lopen. De vlucht was voorspoedig en de service
van Brussels Airlines weer prima. De jurk wordt in een speciale garderobe
gehangen, dus ik heb er geen omkijken naar en de jurk wordt niet te veel verfrommeld in de bagageboxen. Heen was er de gebruikelijke tussenstop in
Kigali en alhoewel dat best vlot gaat, is dat oponthoud van anderhalf uur niet
prettig als ik al 8,5 uur stil heb gezeten. Mijn e-reader doet goede dienst en zonder problemen kom ik door
de douane, koop mijn visum (dit keer voor mij geen irisscan, wel vier vingers
op de foto). En ik word door medepassagiers in de wachtrij aangesproken op mijn
bijzondere vrachtje. De andere koffer
komt snel en ik sta ook zo buiten. Met Rinty kan ik snel van het vliegveld weg.
Korte tijd later zitten we aan een pint in hotel Sunsed in Entebbe en begint on bijpraten! Deze keer geen ‘werkbezoek’ aan Oeganda, maar
een heel speciale week met de
voorbereidingen van een bruiloft, de bruiloft zelf en nog enkele dagen ‘toeristje spelen.’ De
komende blogs zal ik over deze bijzondere week verslag doen.
