Ssezibwa Falls

Ssezibwe falls

Ergens tussen Kampala en Jinja, aan de rand van Mabiraforest ligt de Ssezibwa Falls. Het is een heilige plaats voor talloze mensen die naast het ons bekende Christendom of de Islam toch ook nog dagelijks leven met natuurgodsdiensten. 'Er was eens een vrouw die zwanger was. Toen het tijd werd om te bevallen, klim zij omhoog in het woud en beviel daar. Niet van een mensenkind, maar van leven gevend water.'  Het water begint slechts zo'n 40 á 50 meter voor de waterval, waar het opborrelt uit de grond (dat punt konden we vanwege het oerwoud niet precies bereiken). En dan dus na dat korte stuk een stevige waterval. Misschien niet zo hoog als menig andere, maar door de korte 'aanloop' wel heel indrukwekkend.
De klim valt erg mee en onderweg komen we  enkele offerplaatsen    tegen, waar ook nu nog regelmatig voedsel voor de goden wordt   achtergelaten. Het prachtige gebied, met de meest mooie kleuren groen is doorvlochten met kleine akkertjes. Het is er stil op de vrijdag dat wij er zijn. Op een bus met studenten (kennelijk in het kader van een uitwisselingsprogramma, want we zien Oegandese studenten in  schooluniform en blanke jongelui in backpackeroutfit) na is het er stil. We zien we wat mensen die hun akkers gaan bewerken. We genieten van de omgeving en boven bij de waterval eten we onze onderweg gekochte lunch. Een geweldig fijn uur waarin we de rijkdom op ons laten inwerken.

We wandelen uiteindelijk weer terug naar de huurauto en krijgen bij de slagboom nog wat wisselgeld van de parkeerwacht terug. Er is wat onduidelijkheid over de hoogte van het bedrag. De man spreekt geen Engels en de 'locale' taal is voor Rinty ook niet duidelijk. Inmiddels is het al wat later in de middag en de wacht verwacht kennelijk geen verder bezoek meer. Hij vraagt ons om een lift naar de hoofdweg. Rinty vertelt dat het zeer gebruikelijk is, want er is in dergelijke gebieden geen openbaar vervoer. Dus de man wringt zich tussen onze koffers op de achterbank. Uit het gesprek dat dan volgt blijft dat deze jongeman een Congolees is die de grens is over gestoken op zoek naar een beetje inkomen. De taal die hij spreekt is Swahili of Frans, twee talen die wij ook niet machtig zijn. Dat verklaarde wel zijn moeilijk uitgesproken Lunganda toen hij het bedrag noemde. Uiteindelijk vraagt de man ons ook nog geld voor het repareren van zijn horloge, maar dat wordt hem vriendelijk, doch beleefd geweigerd.  Wij vervolgen onze weg over de snelweg richting Jinja, waarbij we voor mij ook al bekende punten passeren.