In de tweede week van ons verblijf staat een speciale maaltijd op het programma. Vis eten a la Jinja. Jinja ligt behalve aan de bron van de Nijl ook aan het Victoriameer met daarin veel vis (wie de film 'Darwin's nightmare' kent weet dat dit niet onverdeeld gunstig is, maar daar gaat het verhaal vandaag niet over). Er staat een grote visfabriek buiten Jinja, maar
de vis die qua formaat niet geschikt is, wordt aan locale handelaren verkocht. Daaronder ook een paar mensen die daarmee hun 'visrestaurant' runnen. We hebben gepland om er te gaan lunchen, maar het slechte weer zorgt voor vertraging. Tegen half vijf is het droog genoeg en we besluiten er een vroeg diner van te maken. Met vieren, want vriendin Eunice gaat ook mee, stappen we achterop boda's en rijden Jinja uit. Je moet zelf je drinken meebrengen, dus onderweg wordt afgestapt om voor ieder een flesje bier te kopen. Met enig geglibber en geglij (maar we blijven schoon) arriveren we op een groot grasveld met een klein kot erop. We worden welkom geheten door mevrouw.
Zij tovert uit een ander hokje (haar huisje?) vier stoelen en een tafeltje en we nemen plaats. Op de werkbank van het 'restaurant' ligt een prachtige vis al voorbewerkt en wij bestellen 1,5 kilo vis. Die gaat vervolgens in een wok op een houtvuurtje. Het is nog rustig op het veld, maar wij genieten van elkaars gezelschap en de vogels die we rondom ons zien. Bovendien staan mensen een stuk verder op ook vis te bakken, maar daarover vertel ik in de volgende blog. De vis wordt geserveerd op een stalen dienblad, waarbij we ook nog de bestelde tomaten met rode uiensalade krijgen.
We hebben de opener voor de bierflesjes vergeten, dus we pionieren wat om de flesjes toch open te krijgen. De vis is werkelijk verrukkelijk, al moeten we zelf de graten en de kop uit de stukken vissen. De graten gooien we gewoon op de grond (wel een beetje een zwiep geven zodat ze niet direct naast je stoel vallen) en direct daarna komen er enkele 'schoonmakers' die deze graten en laatste restjes vis opruimen. Het is effe wennen, want deze dames en heren zijn niet de meest apetijtelijke onder de vogels, maar effectief is het wel. We vinden de vis zo lekker, dat we er nog een kilo bij bestellen. Het is echt genieten!!
Als we zijn uit gegeten wacht ons nog een verrassing. We hebben altijd ontsmettingsmiddel in de tas mee, dus voor de maaltijd hebben we ons handen schoongemaakt. Nu na het eten, dat je gewoon met je handen doet, komt mevrouw weer. Zij plukt aan de kanten van het grasveld een bos met kruiden en we krijgen allemaal een 'boeketje'. Het is de bedoeling dat we daarmee onze handen inwrijven, daarbij ook nog een stukje zeep en een kleine scheut water. Het hele spulleke moeten we net zo lang over onze handen wrijven, toedat het een ongelooflijk groene drap wordt. Daarna worden de handen met water afgespoeld en zijn ze dus echt prachtig ontvet en schoon. Al met al een heerlijke, ontspannen maaltijd. Zeker voor herhaling vatbaar!!
Een andere avond, toen het veel te laat werd om te koken zijn we eten gaan halen. Dit keer niet op straat, maar in een Afrikaanse bar, waar in het achterste deel een buffet met dagelijkse kost stond opgesteld. Voor een klein bedrag van omgerekend € 2,50 per portie kon je in een aluminniumbakje zoveel opscheppen als je wilde (in dat royale bakje kon) en daarbij was er keuze uit het echte Oegandese voedsel rijtje: Ierse aardappelen (zoals wij ze kennen), matoke, chipatties, bruine bonen, rijst, kippenpoot, geitenvlees en een koolsalade. Je kon je maaltijd ook in de bar nuttigen, maar dan had je wel oordoppen nodig en van een gezellig gesprek was er zeker niets gekomen, dus wij hebben thuis al het lekkers gegeten. 
