Vanuit de boot zien we behalve het spectaculaire groot wild ook ontelbare prachtige vogels. Het eerste deel van de noordoever is grasland en begroeiing met bomen. Daar zagen we al de ossenpikkers, zilverreigers, blauwe reigers en wat andere steltlopers door de waterhyacint stappen. Op een zandstukje staat ook een geelbekooievaar, die meer de bouw van een kalkoen heeft dan van ‘onze’ slanke ooievaar. Er zijn veel ganzen en op de Nijl verwacht ik natuurlijk de Nijlganzen die wij ook kennen, maar hier zijn het Egyptische ganzen, die er echt anders uitzien dan een Nijlgans. De kingfisherbirds, de zwart-witte ijsvogeltjes die we in Jinja ook al tegen kwamen, vliegen en zitten hier ook in grote aantallen. En het ijsvogeltje zoals wij dat hier kennen, met zijn ijsblauwe rug en oranje buik hebben we ook gezien. Een derde soort is de grijskop kingfisherbird (zie foto rechtsboven). 
Er komt ook een stuk oever dat er heel anders uit ziet. Een soort krijtrotsen, die door de eeuwen heen al behoorlijk zijn afgesleten door de regen. Ze zijn adembenemend mooi en golden voor vroegere bewoners als een heilige plaats, waar ceremonies werden gehouden (maak je geen zorgen, geen mensen offers). Deze wanden zijn ideaal voor de ijsvogels om hun nesten in te maken en die zijn er dan ook veel. Woody maakt ook een foto van een kingfisherbird tegen de achtergrond van deze rots. Door de stand en de tekening van het zwart-witte vogeltje lijkt het net een pinguïn. Het allermooiste vogeltje komt daarna: een roodkeelbijeneter. Alle andere vogels vliegen constant. De roodkeelbijeneeter heeft een andere tactiek bij het jagen, waardoor we deze wél gemakkelijk op de foto krijgen. Deze vogel heeft alle kleuren van de regenboog. Hij zit stil op een tak en wordt door insecten, vooral natuurlijk bijen, aangezien voor een bloem. Ze komen dus vanzelf op hem af en dan is het een kwestie van uit de lucht happen. 
Naast al dit klein vliegend spul en de steltlopers en ganzen op de grond of in het water krijgen we nog een prachtige rover in beeld. Aan de noordoever zien we er al enkele die zich niet gemakkelijk laten fotograferen, maar op de terugweg, aan de zuidoever zit er een in een boom. Kennelijk heeft hij zijn buik vol en is jagen niet meer nodig. En we hebben gelukkig een gids die ons alle tijd gunt om de visarend te bewonderen en te fotograferen. (Deze keer heb ik de foto's maar wat groter gemaakt, zodat de vogels beter te zien zijn.)
Er komt ook een stuk oever dat er heel anders uit ziet. Een soort krijtrotsen, die door de eeuwen heen al behoorlijk zijn afgesleten door de regen. Ze zijn adembenemend mooi en golden voor vroegere bewoners als een heilige plaats, waar ceremonies werden gehouden (maak je geen zorgen, geen mensen offers). Deze wanden zijn ideaal voor de ijsvogels om hun nesten in te maken en die zijn er dan ook veel. Woody maakt ook een foto van een kingfisherbird tegen de achtergrond van deze rots. Door de stand en de tekening van het zwart-witte vogeltje lijkt het net een pinguïn. Het allermooiste vogeltje komt daarna: een roodkeelbijeneter. Alle andere vogels vliegen constant. De roodkeelbijeneeter heeft een andere tactiek bij het jagen, waardoor we deze wél gemakkelijk op de foto krijgen. Deze vogel heeft alle kleuren van de regenboog. Hij zit stil op een tak en wordt door insecten, vooral natuurlijk bijen, aangezien voor een bloem. Ze komen dus vanzelf op hem af en dan is het een kwestie van uit de lucht happen. Naast al dit klein vliegend spul en de steltlopers en ganzen op de grond of in het water krijgen we nog een prachtige rover in beeld. Aan de noordoever zien we er al enkele die zich niet gemakkelijk laten fotograferen, maar op de terugweg, aan de zuidoever zit er een in een boom. Kennelijk heeft hij zijn buik vol en is jagen niet meer nodig. En we hebben gelukkig een gids die ons alle tijd gunt om de visarend te bewonderen en te fotograferen. (Deze keer heb ik de foto's maar wat groter gemaakt, zodat de vogels beter te zien zijn.)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten