Het is intussen donderdag voor de bruiloft. Ik zit in de tuin van ons hotel achter de laptop de huwelijksbeloften uit te typen. Die bleken niet in het kerkboekje te staan. Ons Ma houdt me hierbij gezelschap en in de loop van de ochtend komt nog meer familie in Jinja aan. Inclusief mijn kinderen Erik, Christel en Rens, die ook besluiten bij ons in het goedkopere hotel te gaan bivakkeren. Zus Astrid verhuist zich van een eenpersoons naar een tweepersoonskamer, want in het kleine hokje pasten haar koffers niet eens. In de loop van de middag ga ik naar Jinja centrum en vind ik Alex en Rinty stevig in de mineur. Alex voelt zich erg ziek en er is stress alom. Een bekende die Ugx 1.500.000 (anderhalf miljoen shilling!) zou brengen is niet komen opdagen en het geld MOET naar Buwenge om er eten voor het bruiloftsmaal voor te kunnen kopen. Gelukkig heb je dan een Nederlandse Ma bij de hand, dus wordt het probleem getackeld. Ik pin de omgerekend 450 euro en Alex vertrekt naar zijn dorp om het weer verder te regelen. - De betreffende mijnheer verschijnt op vrijdag wel met het beloofde geld, dus toen kreeg ik de lening weer terug.
Gelukkig is deze crisis weer bezworen en we eten samen in een restaurant met een prachtig uitzicht op de Nijl. Heerlijk met de hele club bij elkaar! Ik sjoemel een beetje met de datum en tijd, maar deze vis heb ik dus in dat restaurant gegeten. Een tilapia uit het Victoriameer. Heerlijk (en alles wat er omheen lag heb ik niet op, omdat het anders te veel werd). Zoon Erik vertelt uitgebreid over zijn vrijgezellenfeest en er is ook voor Rinty even een moment van rust.
Maar er moet ook nog vergaderd worden met het bestuur voor Okusubira. Wij moeten een subsidie-aanvraag wegdoen en Rinty's inbreng is dringend noodzakelijk! Dus we spreken bij Flavours af om toch een uurtje te overleggen. Wat Rinty niet weet is dat daar in de tuin alles klaar wordt gezet voor haar vrijgezellenfeest. Als zij naar het toilet gaat, schiet het personeel even in de stress, - ze zal toch niet te vroeg de versiering zien - maar Rinty heeft niets door en vergadert nog even verder mee. Tot rond 8 uur plaatselijke tijd het hele Nederlandse gezelschap is gearriveerd en Rinty een paar uur echt kan ontspannen. Een vrijgezellenavond zo Nederlands als maar zijn kan in Oeganda, dat is genoeg 'voer' voor een volgende blog.
Maar er moet ook nog vergaderd worden met het bestuur voor Okusubira. Wij moeten een subsidie-aanvraag wegdoen en Rinty's inbreng is dringend noodzakelijk! Dus we spreken bij Flavours af om toch een uurtje te overleggen. Wat Rinty niet weet is dat daar in de tuin alles klaar wordt gezet voor haar vrijgezellenfeest. Als zij naar het toilet gaat, schiet het personeel even in de stress, - ze zal toch niet te vroeg de versiering zien - maar Rinty heeft niets door en vergadert nog even verder mee. Tot rond 8 uur plaatselijke tijd het hele Nederlandse gezelschap is gearriveerd en Rinty een paar uur echt kan ontspannen. Een vrijgezellenavond zo Nederlands als maar zijn kan in Oeganda, dat is genoeg 'voer' voor een volgende blog.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten