Avon(d)(t)uren

Met de jeep van het hospice vertrekken we naar het centrum van Jinja. We leven Rinty’s leven mee, dus daar hoort eerst een bezoek aan het terras bij. Dit is de vast stek van Rinty en Woody, waar ze veel bekenden ontmoeten. Er wordt  een flesje fris gedronken en wat gekletst. En wij kijken ons ogen uit: parkeren doe je hier bijna een meter uit de stoep, want net naast de stoep zijn de gaten te groot. Het is niet bepaald een groene omgeving, maar gelukkig ook niet knetterdruk met verkeer. We maken kennis met neef Rajab die een winkel in tweede hands tv’s, audioapparatuur en computers heeft. Het winkeltje ligt naast het restaurant. Aan de overkant is een zaak die bedden maakt en verkoopt. De voorbeelden staan onder zijn luifel op de stoep.
Op de hoek met de kruising zit elke dag een chapatybakker. Chapatys zijn een soort wraps die je al dan niet gevuld kunt eten. Zijn handeltje heeft hij op niet meer dan een tafeltje met een houtskoolvuurtje. Om hen heen staan allemaal fiets- en bromfietsbodaboda's. Elke bodabodarijder heeft een vaste standplaats en ze zijn ook lid van een vereniging die de financiën regelt. Overigens zijn ze ook te bellen, als je wilt dat jouw vast rijder je vanaf een andere plek ophaalt en thuisbrengt.
Aan de overkant (diagonaal het kruispunt overkijkend) zie ik een vrouw met twee banken op haar hoofd en een onder haar arm verschijnen. Ze zet ze op de stoep weg, gaat nog even weg en komt terug met een houtskoolbrander en een grote waterketel. Ze verkoopt elke avond vanaf die plek thee aan voorbijgangers. Geen idee of het loont, maar Woody zegt dat ze er elke dag is. In haar hoekje barst het ook van de verkiezingsposters, zoals op ongelooflijk veel andere plaatsen trouwens. Tussen 18.40 en 18.50 wordt het ineens donker. Rinty haalt het hondevoer op (gewoon restaurantafval met botten en graten er nog in, iedere dag iets anders, maar wel lekker goedkoop). en we klimmen weer in de jeep. Ik moet zeggen, er is een trucje om heel snel (en elegant) in een jeep te klimmen, ik kreeg die al lekker snel onder de knie, dus ik ben er altijd snel in en uit.

Op de terugweg naar huis moeten we nog en boodschap doen: melk halen voor de pups. En dan blijkt er een tafeltje voor een elektronicawinkel te staan met daarop 'boterhammenzakjes' met halve liters melk. Die mijnheer komt elke dag om half zeven, tot zijn handeltje op is. De melk komt rechtstreeks van de koe en je moet die nog doorkoken. Rinty koopt voor eigen gebruik pakken gesteriliseerde melk in de supermarkt. En ondanks dat het al na zevenen is, is het erg druk op straat. We komen op een kruispunt met Mainstreet waar het echt een chaos is. Echt de complimenten voor Rinty's rijkunst, je moet naar zes kanten tegelijk kijken, alles rijdt en loopt gewoon door elkaar. Het leuke van een jeep is wel dat je tamelijk hoog zit en dus wel goed zicht hebt (en met die stevige bumpers ook wel ontzag inboezemen). Eenmaal thuis moet er nog gekookt worden. Dat duurt langer dan wij gewend zijn, dus uiteindelijk eten we pas rond half tien. Daarna nog even kletsen en dan douchen....... met koud water.........  en lekker soezerig naar bed.